يكی از مواهبی که خداوند به خانواده ما عطا کرده IQ بالا و قدرت نوآوریه 
که امسال که سال شکوفائیه خیلی به دردمون می خوره، در سفر به شمال در آپارتمانی سکونت داشتیم که یه مشکل خیلی خیلی کوچیک داشت و اونم اینکه درب توالت اون بخاطر اینکه استاد آهنگر در هنگام ساخت چهارچوب درب بطور همزمان در حال بازی بیلیارد هم بوده و یادش رفته بود برای زبونه درش سوراخ درست کنه، به هیچ وجه قفل نمی شد. این مسئله برای یه مسافرت کم جمعیت خیلی مشکل نیست ولی وقتی تعدادتون به 10 نفر در یک آپارتمان برسه و فضای توالت هم بصورتی باشه که حتی با نیم لا باز شدن درب تمام محیط زیبای اون از سنگ مستراح گرفته تا اداوات طهارت هویدا بشه، جدا از مصادیق تَبَرُج خودش یه مشکل امنیتیه... خلاصه اینکه اولش همه سعی کردن که مواظب ورود و خروج خودشون باشن ولی بعد از چند ساعت اقامت و شنیده شدن اصوات بلندی مثل: ای ی ی ی وای ی ی ی ی! اووووووی! خیلی خیلی خیلی ببخشید! و سرفه های خرکی که نشان از التماس فرد کون برهنه برای باز نکردن درب توالت داشت، مشخص شد که با معضلی جدّی روبرو هستیم...
در اینجا بود که اولین مورد شکوفائی و نوآوری سال 1387در کشور عزیزمان از همشیره بروز کرد و با نصب پلاکارد زیر همه رو نجات داد...
البته این اختراع نیاز به تغییرات و بهبود داره مثلاً اگر کسی یادش می رفت موقع داخل شدن به توالت پلاکارد رو بسمت "کسی هست" برگردونه ممکن بود دچار مشکل جدی بشه چون نفر بعدی با خیال راحت از اینکه کسی داخل نیست دریک حرکت سریع می پرید داخل... یا اینکه بعضی مواقع طرف یادش می رفت بعد از خروج پلاکارد رو به سمت "کسی نیست" برگردونه اون وقت می دیدی نفر بعدی تا مدتها پشت درب دستشوئی خالی در حال قُرقُر کردنه... جاتون خالی!!
